ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ

Καλό ταξίδι, Νίκο!

Καλό σου ταξίδι, Νίκο Σεργιανόπουλε!

Ο δρόμος για τη δική μου ΒΙΤΡΙΝΑ...

Κι από δω παν...
στη δική μου βιτρίνα! Δυο χρόνια το περίμενε και δεν το χάρηκε ακόμα!
Με συγχωρείς, Ιουστίνη μου! Άσε να αεριστεί λίγο και η μάννα!
http://kiklaminovounou.blogspot.com/2008/06/blog-post_4032.html

Η ΒΙΤΡΙΝΑ... της μάννας με δύο ν

Ανοίγοντας ένα βιβλίο θα διαβάσεις μια ιστορία. Μπορεί να είναι φανταστική, μπορεί να είναι ιστορική, μπορεί να είναι ψεύτικη, μπορεί όμως και αληθινή.

Κρατώντας ένα βιβλίο στο χέρι σου, μπορείς να φανταστείς την διαδρομή του:
χειρόγραφα, συγγραφέας, εκδοτικός οίκος, τυπογραφείο, αποθήκες, βιβλιοπωλείο, φόρτωμα, ξεφόρτωμα, ράφια, αγορά, πώληση, δώρο, δανεισμός και άλλα πολλά..
Αυτή είναι η φυσιολογική διαδρομή ενός βιβλίου.
Υπάρχει όμως και η άλλη:
Εκείνη που κάποια βιβλία μένουν στις αποθήκες ή καταλήγουν στην πολτοποίηση.
Ένα βιβλίο που πέρασε από αμέτρητα εμπόδια είναι και το πρώτο βιβλίο απ’ τα δικά μου, το «Γράμμα στη μάννα με …δύο ν». Γι’ αυτό τ’ αγαπώ και το προσπαθώ τόσο πολύ, περιφρονώντας τα υπόλοιπα ή δεν κινούμαι για την έκδοση ενός νέου, με άλλο τίτλο. Γιατί αθώα ξεκίνησε και ο σκοπός του έγινε ιερός. (Δωρεές ή δώρα στη μνήμη της).
Το βιβλίο αυτό το έγραψα περίοδο 1991-1993. Από κει και πέρα διόρθωνα… και προσπαθούσα να βρω εκδοτικό οίκο. Έκλαψα πολύ γι’ αυτό το βιβλίο. Είτε γιατί δεν ήταν μόδα τότε τα ημερολόγια, είτε γιατί οι γραμματικές μου γνώσεις ήταν ελλιπής, (εφόσον δεν διάβαζα τότε βιβλία), είτε γιατί ένιωθα πως απέρριπταν την ζωή μου, είτε γιατί οι αλήθειες μου πόνεσαν συγγενείς και γνωστούς, είτε γιατί χρεώθηκα για τις δυο εκδόσεις, είτε γιατί δεν πήρα ποτέ τα λεφτά μου απ’ αυτά τα βιβλία, είτε γιατί τα χάριζα, είτε, είτε…
Πάντως έκλαψα πολύ.
Και τότε που μου το ζητούσε ο κόσμος και δεν είχα και τους το έδινα σε φωτοτυπία, είτε γιατί κανένας εκδότης δεν νοιαζόταν γι’ αυτό, είτε γιατί στις πολυκατοικίες που χτυπούσα τις πόρτες πουλώντάς το όταν μ’ είχαν πνίξει τα χρέη, δεν το αγόραζε κανείς, γιατί δεν τους ένοιαζε ο πόνος μου για την δική μου μάννα..
Και τότε που βρέθηκε ο κύριος Λευτέρης Καπώνης έκλαψα, αλλά τότε ήταν από χαρά. Ένας νέος εκδότης απ’ την Αθήνα, θα εξέδιδε με δικά του έξοδα το βιβλίο, θα… και θα…
Μετά, για δυο χρόνια το έκλαιγα πάλι, γιατί για βιβλίο της μάννας Τρίτη έκδοση έλεγα, μα κανένας δεν μπορούσε να το βρει…
Σήμερα πάλι έκλαψα…
Όταν τα είδα να γυρίζουν μερικά (344)* στο σπίτι μου, στο δωμάτιο της μάννας, ελεύθερα, μετά από δυο ολόκληρα χρόνια, ένιωσα πως μου έλεγαν την ιστορία τους…
και μου έδιναν το μήνυμά τους…
Ναι, χάρις στον κύριο Λευτέρη Καπώνη που έκλεισε τον εκδοτικό του οίκο, (γιατί δεν ξεχνάμε ότι δεν μπορεί να είσαι ταλαντούχος και ως συγγραφέας και ως σεναριογράφος και να είσαι και πετυχημένος εκδότης!) δεν τα έστειλε για πολτοποίηση, όχι μόνο τα δικά μου βιβλία, αλλά και των άλλων νέων συγγραφέων. Αντ’ αυτού, θα τα χαρίσει στο Ίδρυμα Βαρδινογιάννη κι εμένα μου χάρισε κάποια για να τα χειριστώ όπως εγώ θέλω.
Φυσικά, θα χαρίσω… (παλιά μου τέχνη κόσκινο…) αλλά έχω και τον φόβο:
Αν τελειώσουν, τι θα έχω στο μέλλον; Πάλι φωτοτυπίες;
Αυτό το βιβλίο έχει τόσο μεγάλη περιπέτεια που νομίζω αν την γράψω κάποτε, θα συγκινήσει πολύ πιο πολύ απ’ την ιστορία της μάννας.

…Τι να πω; Νιώθω σα να ήρθε η μάννα σήμερα στο σπίτι μου…
Γιατί…

φεύγοντας η μάννα τότε, πήρε την θέση της ο αγώνας για το βιβλίο της.

Μάννα έγινε κι αυτό.
*
Μετά από πολλά χρόνια με ρωτούν αν νιώθω έτσι ακόμα.

Όχι φυσικά! Τότε ένιωθα έτσι. Από τότε πέρασαν 17 ολόκληρα χρόνια. Τότε ήμουνα παιδί και τώρα κοντεύω να γίνω γιαγιά! Και τότε 31 χρονών ήμουνα, μα αισθανόμουνα πολύ παιδί.

Όσο έχεις κοντά την μάννα σου, παιδί θα νιώθεις…

Ευχαριστώ κύριε Λευτέρη! Για όλα!
Και για την «Βιτρίνα» σου!
Το νέο σου βιβλίο απ’ τις εκδόσεις Λιβάνη. Θα το διαβάσω και θα το παρουσιάσω και στο μπλογκ μου.
Καλοτάξιδο, Καλές εμπνεύσεις και πάντα επιτυχίες στους τομείς που αγαπάτε πιο πολύ! Οι εκδόσεις και οι πωλήσεις μπορεί να μην σας πήγαιναν, αλλά τα δικά σας βιβλία και τα σήριαλ, σας πάνε πολύ!
*
Επειδή στερήθηκα την βιτρίνα των βιβλίων μου στα βιβλιοπωλεία, γενικώς….
έκανα την δική μου βιτρίνα στο δωμάτιο της μάννας, εκεί που έζησε τον τελευταίο χρόνο (1991) και η ψυχούλα της πέταξε σαν το πουλάκι.
*
Σήμερα ένα σπουργιτάκι έπεσε απ’ την φωλιά του στο μπαλκόνι του δωματίου της …
Σήμερα η Τρίτη έκδοση του βιβλίου της, που βγήκε απ’ την Αθήνα, ήρθε σε πολλά αντίτυπα στο δωμάτιό της…

Τίποτα δεν είναι τυχαίο σ’ αυτή τη ζωή!
Όλα γίνονται για κάποιον σκοπό.

Περισσότερα:

http://katerinastamatioupap.blogspot.com/

Μήνυμα...

Μπράβο στην Καλομίρα Σαράντη!

Αν και το έμαθα την άλλη μέρα, γιατί ήμουνα στο χωριό με τον παππού και απ' τις 10 κοιμάται και ήμουνα στα μουγκά, χάρηκα τόσο πολύ, όταν το έμαθα!
Αυτό το κορίτσι έχει "καθαρή" ψυχή και της αξίζει κάθε επιτυχία και ευτυχία!
Μπράβο, ρε Καλομίρα μου!
Με την μεγάλη επιτυχία σου, διαφημίστηκε πάλι η Ελλάδα μας!
Να είσαι γερή, ευτυχισμένη και να μείνεις όπως είσαι!
Μην αλλάξεις, τίποτα!

Η ΛΕΥΚΗ ΓΡΑΜΜΗ... 2

Η ΛΕΥΚΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ... 1

ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ΕΔΩ

Η Λευκή Γραμμή του δρόμου...

Πόσα έχω φανταστεί γι' αυτή...

Πόσα έχω γράψει...

Κι απόψε την συνάντησα από κοντά!

Πόσο το χάρηκα!

Πόσο συγκινηθήκα!

Σα να με περίμενε ν' αρχίσουμε μαζί...

Μια νέα αρχή...

Πάνω σε παλιές "τελείες"...

Κι έλαμπε τόσο!

Όχι! Δεν πάτησα πάνω της...

Ούτε και χόρεψα γύρω της.

Μόνο την φωτογράφησα και την πήρα μαζί μου...

ΣΗΜΑΔΙΑ

Φτάνοντας στο σπίτι μου είδα τα σημάδια...

Άσπριζαν σαν τελείες...

Σαν κάτι να τελείωνε...

Σαν αποσιωπητικά ...

Σαν κάτι να υπονοούσαν...

Στη μέση του δρόμου.

Σταμάτησα και τα διάβασα...

Έλεγαν για μια καινούργια αρχή που ξεκινάει από απόψε στην γειτονιά μας.

Έχω κάτι να πω...

Έχω κάτι να πω, προς τους Έλληνες, κυρίως!
Ξέρω πως σας έχω κουράσει με τις φωτογραφίες μου, αλλά, αφού κατέληξα στο "Όλα σε ένα", αναγκαίο κακό!
Απ' την άλλη... περνάω μια φάση σιωπής. Γι' αυτό το έριξα στις φωτογραφίες.
Απ' την άλλη, άλλη... μ' αρέσει που αυτή την ώρα κρατάω συντροφιά στους ξένους.
Νιώθω σα να τους κρατάω συντροφιά με τις φωτογραφίες μου!
Κάτι σαν φωτογραφικός σταθμός...
Αν με στεναχωρεί κάτι, είναι που φαίνομαι τόσο συχνά στα ευρετήρια των bloggers. Θα νομίζουν πως κάνω συχνά ποστ για να φαίνομαι, ενώ η αλήθεια είναι ότι όταν αργώ, βαριούνται να περιμένουν και φεύγουν οι ξένοι. Και δεν θέλω! Μ' αρέσει η συντροφιά τους στα ξενύχτια μου!
Εκτός αυτού διαφημίζω και τον τόπο μας!
Νιώθω πως κάνω κάτι!
Πέρα απ' το ότι τοποθετώ σε μια γωνιά τις φωτογραφίες μου, που ναι, είναι πάντα, πάρα πολλές!

Αυτή ήταν η ουσία...

Φωτογραφίες από άλλα χωριά του Πηλίου, κ.λ.π

Ότι είδαν τα ματάκια μου στα Κανάλια, όχι μόνο τα φωτογράφησα, αλλά τα είδατε κι εσείς.

Αν θέλετε να δείτε φωτογραφίες και από άλλα χωριά του Πηλίου και γενικά φωτογραφίες,
μπορείτε να επισκεφτείτε τα παλιά μου μου μπλογκ:


http://agriokyklamino.blogspot.com/ Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΜΟΥ (παραπονεμένα λόγια και φωτο)

http://kyklaminovounou4.blogspot.com/ Κυκλάμινο βουνού ΕΔΩ ΖΑΓΟΡΑ (φωτο)

http://kyklaminovounou2.blogspot.com/ Κυκλάμινο βουνού ΠΗΛΙΟ (φωτο)

http://pouri-phlion.blogspot.com/ ΠΟΥΡΙ (φωτο)

http://elitsapouriou.blogspot.com/ ΕΛΙΤΣΑ ΠΟΥΡΙΟΥ (φωτο)

http://analipsi.blogspot.com/ ΑΝΑΛΗΨΗ (φωτο)

http://ammoshtane.blogspot.com/ ΧΟΡΕΥΤΟ (φωτο)

http://doroeinai.blogspot.com/ ΜΑΚΡΥΝΙΤΣΑ (φωτο)

http://platanofilia.blogspot.com/ ΠΛΑΤΑΝΟΦΙΛΙΑ (φωτο)

http://timiseneken.blogspot.com/ ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ 1 (λουλούδια φωτο)

http://kyklaminovounou1.blogspot.com/ Κυκλάμινο βουνού ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ (φωτο)

http://paradisosgi.blogspot.com/ ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΣΤΗ ΓΗ (συλλογές λουλουδο-φωτο)

http://kyklaminovounou3.blogspot.com/ Κυκλάμινο βουνού ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ ΖΩΑ (φωτο)

http://fotoistories.blogspot.com/ ΚΟΚΟΡΟΙΣΤΟΡΙΑ (φωτο)

http://kyklaminovounou7.blogspot.com/ Κυκλάμινο βουνού ΠΟΡΤΕΣ και Παράθυρα ΖΩΗΣ (φωτο)

http://sylloges1.blogspot.com/ ΔΡΟΜΟΣ ΗΤΑΝΕ (συλλογές φωτο)

http://sylloges.blogspot.com/ ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΗΤΑΝ (συλλογές φωτο)

http://anexigita.blogspot.com/ ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ (φωτο)

http://anolexonia.blogspot.com/ ΑΝΩ ΛΕΧΩΝΙΑ (φωτο)

http://katolexonia.blogspot.com/ KΑΤΩ ΛΕΧΩΝΙΑ (φωτο)

Βιβλιοπερπατήματα: http://vivlioperpatimata.blogspot.com/

Εκδρομή πρώτη: http://vivlioperpatimata1.blogspot.com/

ΑΝΑΣΑ: http://kyklaminovounou10.blogspot.com/ (Βιβλιοπερπατήματα 2)

http://sergiani.blogspot.com/ ΣΕΡΓΙΑΝΙ

http://xenihtissa.blogspot.com/ τα του περιπτέρου

ΓΙΑ την ΑΜΑΛΙΑ ΚΑΛΥΒΙΝΟΥ

ελεύθερα πουλιά: http://lefterapoulia.blogspot.com/

περιστέρια: http://peristeria-deka.blogspot.com/

κοράκι-α: http://koraki-a.blogspot.com/

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΥΣ ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ!

Δε λέω συγκεκριμένα, μη ξεχάσω κάποιον και παρεξηγηθώ.

Στην Λένα και κάθε Λένα!

Στην Ελένη και κάθε Ελένη!

Στον Κωνσταντίνο και κάθε Ντίνο!

Στην Ντίνα και κάθε Κωνσταντίνα!

Και σε όλα τα υποκοριστικά: Λενάκι, Ντινάκι, Ντινάκο, Κωστάκη! (κ.λ.π.)

Σε όσους λείπουν...

ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥΣ Η ΜΝΗΜΗ!

Να λοιπόν, γιατί αγάπησα την Ιουστίνη

Την Ιουστίνη την συνάντησα για πρώτη φορά στον ρίντερ.
Την βρήκα στα σχόλια και είδα πως μεταξύ τους υπήρχε μια παρεξήγηση. Επειδή ήξερα αρκετά τον ρίντερ, επισκέφθηκα το μπλογκ της Ιουστίνης για να την γνωρίσω περισσότερο, κι αν μπορούσα με τον τρόπο μου να λύσω την παρεξήγηση.
Εκεί είδα μια κοπέλα γεμάτη αυτοπεποίθηση και σιγουριά για τον εαυτό της και συγχρόνως δυναμική. Υπερασπιζόταν το δίκιο της και το βιβλίο της με τίτλο «Ψηλά τακούνια για πάντα», με ψυχή και δόντια κι αυτό μου έκανε μεγάλη εντύπωση.
Εκεί την θαύμασα!
Τελικά λύθηκε η παρεξήγηση μεταξύ των δύο και έγιναν και φίλοι, χωρίς βέβαια τη βοήθεια την δικιά μου! Ο ρίντερ έκλεισε για κάποιους λόγους το μπλογκ του,
αλλά ευτυχώς πότε πότε μας θυμάται! (Ρίντερ, δεν το πήρα είδηση το νέο ποστ!)

http://www.diavazo.blogspot.com/

και η Ιουστίνη ξανοίχτηκε στο μπλογκ της, μας μίλησε για τη ζωή της και την γνωρίσαμε όλοι μας καλύτερα, μέχρι που έγινε αγαπημένη φίλη μας.
Μάθαμε για τα βιβλία της, τα διαβάσαμε, είδαμε το πόσο πλούσια σε αισθήματα είναι, πόσο απλό παιδί παρέμεινε, πέρα απ’ την μόρφωση και τις διασημότητες.
Πολλές φορές αναρωτήθηκα γι’ αυτή τη φιλία που με δένει μαζί της:
Τι δουλειά έχω εγώ (η αλεπού στο παζάρι) και που ταιριάζουν οι ζωές μας;
Θα έλεγα πουθενά.
Την μόρφωση, την πολυτέλεια, τα πλούτη, τα ταξίδια της, ο τρόπος της ζωής της, οι διάσημοι φίλοι της, ακόμα και ο τρόπος και ο τόπος που συγγράφει τα βιβλία της, ούτε στα όνειρά μου δεν τα έχω δει. (Όπως μάλλον, δεν έχει δει κι εκείνη τη δική μου ζωή!).
Συζητώντας μαζί της όμως, με κάνει και νιώθω άνετα. Μπορεί να καταλάβει και να ακούσει τα της δικής μου ζωής, κι εγώ να κάνω το ίδιο.
Αυτό μας ένωσε. Η απλότητά της και η ανωτερότητα της ψυχής της και όχι του επιπέδου της ή της τσέπης της
Στη ζωή μου δεν έχω κάνει φιλίες που το χάσμα της καθημερινότητάς μας είναι τεράστιο. Συνήθως εγώ φεύγω.
Δικό μου το πρόβλημα…
Με την Ιουστίνη όμως, νιώθω καλά και θα μείνω. Δεν μ’ ενοχλεί αυτή η διασημότητα που κουβαλάει, γιατί δεν το κάνει για επίδειξη, ούτε για να με πληγώσει ή να με ταπεινώσει. Αυτή είναι η ζωή της, αυτή είναι η Ιουστίνη, αυτή είναι η φίλη μου! Την δέχτηκα όπως ακριβώς είναι, όπως κι εκείνη δέχτηκε εμένα.
Χαίρομαι με τις χαρές της και λυπάμαι για τις λύπες της. Το ίδιο κάνει κι εκείνη. Αυτό είναι το αλάτι της φιλίας μας και εφόσον έχουμε απ’ αυτό που είναι βασικότερο, δεν μετράνε οι διαφορές μας.
Μάλλον, μας συμπληρώνουν!
Διαβάζοντας τα βιβλία της, πέρα απ’ την μόρφωσή της και τις γνώσεις της, βγαίνει πολύ συχνά η Ιουστίνη Άνθρωπος κι αυτό έχω αγαπήσει. Τα υπόλοιπα τα έχω θαυμάσει.
Αν δεν την γνώριζα, ίσως να μην είχα διαβάσει το «ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΒΑΝΑΣ», γιατί με μελαγχολούν τα ταξίδια που κάνουν και περιγράφουν άλλοι, ενώ δε θα τα δουν τα μάτια τα δικά μου.(Ένα «κάτι», το έπαθα Ιουστίνη μου με τις ΑΓΟΡΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ). Μ’ άρεσε όμως, που το βιβλίο αυτό είχε τη ματιά της Ιουστίνης στον παράγοντα Άνθρωπο (πως νιώθει, τι βλέπει, τι θυμάται) και όχι ονόματα καταστημάτων και πόλεων κ.λ.π.
Σ’ αυτό το βιβλίο η Ιουστίνη μου έδωσε ότι είχα ανάγκη πραγματικά να πάρω.
Την συγχαίρω και την Ευχαριστώ γι’ αυτό!

Καλοτάξιδο Ιουστίνη μου το νέο σου βιβλίο!

Το μπλογκ της Ιουστίνης για να την γνωρίσετε, να την αγαπήσετε κι εσείς, είναι εδώ:

http://ioustini.blogspot.com/

Υγ. Είχα ανάγκη να πω δυο παραπάνω λόγια γι’ αυτή την κοπέλα. (Και λίγα είναι. Δεν θέλησα να αναφερθώ περισσότερο στα προσωπικά μας, στην συνάντησή μας, στην στήριξή της και σε ότι άλλο μας ενώνει!)

Η λεπτομέρεια κάνει την διαφορά

Εδώ και καιρό γνώρισα μια κοπέλα. Φωτεινή την λένε και είναι από την Κρήτη. Μου έκανε εντύπωση απ’ την αρχή η εξηγημένη θέση της και η ντομπροσύνη της.
Σιγά σιγά γνωριστήκαμε. Μας έδεσαν πράγματα και καταστάσεις αν και πάντα από μακριά. Η απόσταση βλέπεις.
Η Φωτεινή μ’ έχει βοηθήσει απλόχερα στο μπλογκ. Χάρη σ’ εκείνη απέκτησε το κυκλάμινο το τραγούδι του. Στάθηκε δίπλα μου, με την παρηγόρια της και τα λόγια της όταν εγώ βρισκόμουν στο Νοσοκομείο (βλέπε Ουντέζε), ακόμα και στις δύσκολες στιγμές με την πεθερά μου.
Η Φωτεινούλα τελευταίως πήγε εκδρομή στους Άγιους Τόπους και όχι μόνο. Πέρασε ωραία και έχει την ευγενή καλοσύνη να μας δείξει με φωτογραφίες τι είδαν τα ματάκια της, εδώ:

http://fotografiesfotinis.blogspot.com/2008_05_01_archive.html


Ο σκοπός μου γι’ αυτό το ποστ, δεν είναι, ούτε για να κάνω τον ντελάλη, ούτε για να πω:
«Να, εγώ, έχω μια φίλη Κρητικοπούλα!». Άλλο θέλω να σας πω, που μου έκανε μεγάλη εντύπωση.
Δεν πρωτοτυπεί στο ότι στην εκδρομή της πήρε ένα σουβενίρ και το έστειλε στην φίλη της. Εκείνο που μου έκανε μεγάλη εντύπωση και δείχνει το μεγαλείο της ψυχής της, είναι που απ’ τα 33 κεριά που άναψε στον Πανάγιο Τάφο, μου έστειλε τα 10! Αυτό δεν ξέρω αν θα το έκανα εγώ. Μπορεί κι εγώ όταν πηγαίνω σε μοναστήρια και παίρνω μπουκαλάκια από λαδάκι να τα μοιράζω στον δρόμο και να μη φτάνουν στο δικό μου σπίτι, μα αυτό, μ’ αυτά ειδικά τα κεριά, δεν ξέρω αν θα το έκανα!
Αν έδινα 10 σε μια φίλη που την ξέρω από μακριά, τι θα έδινα στους συγγενείς και τι θα κράταγα για το σπίτι μου; Αυτά τα κεριά δεν τα αποκτάς εύκολα. Μπορεί να μην φτάσουν και ποτέ στα χέρια σου όσο ζεις!
Επειδή θαύμασα πολύ αυτό το μεγαλείο της ψυχής της Φωτεινής, ήθελα να σας το πω. Δεν το ξέρει και ίσως την ξαφνιάσει αυτό το ποστ. Μπορεί και να μου τα ψάλλει απ’ το τηλέφωνο, αλλά εγώ, δεν μετανιώνω.
Να είσαι καλά, Φωτεινούλα μου!
Βοήθειά σου, σε σένα και στην οικογένειά σου και βοήθημα σε όλους μας αυτό το Ιερό προσκύνημά σου!
Σ' ευχαριστώ για όλα!

(Έκλεψα και το κάτι τίς μου!)

Η καρδιά μου...